Rozdział 2

Kiedy tak jechaliśmy zaczęłam pytać o niego, o mamę, ale on nic nie mówił? Miałam tego wszystkiego dość.  I zaczęłam całą rozmowę:

-. Tato powiec mi coś na o tobie i mamie, czemu nas zostawiłeś?

-. Widzisz to nie takie proste.

-. Spróbuje zrozumieć!

-. Dobrze tylko się nie przeraź.

-. Okej.

-. Kiedy twoja mama zaczynała prace w tej firmie, często chodziła nad morze i tam ją zobaczyłem była?

Inna od wszystkich kobiet była nieugięta jak skała trwała przy wszystkim nawet jak nie miała racji. Strasznie ja kochałem a potem pojawiłaś się ty i wiedziałem, że będziesz niezwykła, ale nie tylko ja. Kochałem cie i twoją matkę, ale musiałem odejść nie chciałem was narażać.

-. Ale czemu odszedłeś i jak to nie chciałeś nas narażać? Co to znaczy?

-. Ja jestem bogiem mórz Posejdonem.

-. Co? Udowodnij.

 Nagle obok nas pojawiła się ściana wody.

-. Okej. Wierze ci. Ale czy ja też tak umiem?

-. Tak.

-. Super!!!

-. No troszkę, ale też, dlatego twoja matka nie żyje.

-. Co?

-? No szukali cię inni bogowie oni myślą, że jesteś niebezpieczna.

-. Ja?

-. Tak.

-. No, chodzę na lekcje jazdy i na szermierkę oraz na władanie sztyletem, ale poza tym nic.

-. No wiesz boją się, że przepowiednia znów się spełni.

-. Jaka … co?

-. Boją się, że Kronos i Gaja powstaną.

-. Ach coś kojaże miałam dziwne koszmary już od tygodnia.

-. Wiem

-. Jak?

-. Ja zawsze byłem w twoich myślach i snach zawsze cie strzegłem. A już jesteśmy tam czeka na ciebie niespodzianka idź do stajni i znajdź drzwi ze swoim imieniem. Teraz na razie żegnaj.

Wyszłam i samochód zniknął a ja przeszłam przez bramę i znalazłam się na jakimś obozie. To było super.